نرده های 14 ساله خوب من

 

وبلاگ عزیز 14 ساله من. نرده های خوبم. وایبر و تلگرام. فیس بوک. همه اینها گرچه ظاهرا مرا از تو دور کند اما دلم اینجاست. حوالی تو. تو که مثل راهنمای خاموش روح من هستی. می آیم زخم هایم را تجربه هایم را لذتهایم را می نویسم و تو در خودت نگه می داری. مثل همان لوح محفوظ که درون همه ماهست و همه چیز را از یک ذره خوبی تا یک ذره بدی نگه می دارد.

سرکارم. صبح است. چای و عسل خوردم و حالا دارم تایپ می کنم. خوب است که سر کار هست مشغله هست . موج هایی هست که تو را از خودت بکند و ببرد. وگرنه فکر کردن را چه سود؟ سر آدم درد می گیرد. 

به امنیت منطقه فکر کنی. به آینده رادین با این  کمبودآب و سلامت هوا و مواد غذایی . به مسئولین . به عمر کم و حرص زیادشان. 

به اینکه پس قلبهای سلیم کجا رفته اند چه شده اند؟ 

نه فکر کردن خوب نیست. کار کردن خوب است. نامه نوشتن خوب است خواهشمند است دستور فرمائید ...

لطفا ترتیبی اتخاذ فرمائید...

اقدامات مقتضی را در این خصوص بعمل آورید....

 

ورزش هم خوب هست. با موسیقی شلوغ جاز و راک . عرق ریختن خوب است. پیاده روی و پارک رفتن شبانه هم خوب است. با تفنگ آب پاش رادین روی غورباقه ها آب پاشیدن خوب است....

می بینید برای چه نمی نویسم ؟ چون جز این چرت و پرتها چیزی توی سرم نیست. باشد هم توی فیس بوک می نویسم .

آخ نرده ها. نرده های 14 ساله خوب من.

این روزها همین چیزها خوب است گم شدن . گم شدن. 

/ 5 نظر / 38 بازدید
سینا

نرده های قفس زندگیم این تن و روح مرا سخت در آغوش گرفته نگذارد که به آن سوی خیالی دلم که به نور رخ تو رنگ گرفته پر و بالی بگشایم بکشم بال به آن سوی که دلخواه من است سوی عنقای نگاهی که در دام من است ...تا به همراه تو مجنون هوایت باشم[گل][گل]

اسماعیل(از سنگ تا الماس)

درود بر شما و نرده های 14 ساله. همه چیز خوب است...زحمت کشیدن و حاصلش را دیدن بهترین چیز است...با لارفتن از کوه و عرق کردن خوب است....صدای شر شر باران در یک دره سنگی خوب است...فوت کردن گل قاصدک...کوک کردن ساز و همراه شدن با ریتم....و..... خیلی چیزهای دیگر

مجید حیدری

سلام. تولد نرده ها مبارک . فکر کنم از این 14 سال حداقل 10 سال بشه که من هم باهاش دوستم. به نظر من نرده ها در 14 سالگی دیگه کودک نیست. داره کم کم بزرگ میشه. یادته چن سال پیش اینجا نوشتم به دخترم فکر میکنم ... به آینده ش به شرایط اقتصادی و سیاسی و ... شاید اون موقع به اندازه الان درک نمیکردی چی میگم.هنوز هم دارم فکر میکنم ولی چیزای دیگه هم بهش اضافه شده مثلا اینکه در انده نه چندان دور قراره این بچه ها تو کوچه و خیابون به تنهایی رفت و آمد کنند و هزار تا فکر دیگه. از یه جایی به بعد دیگه باید به خدا توکل کرد.

سینا

پا تو کفش شما شاعرا گذشتن هم برا خودش عالمی داره!! ...اگه رنگ و بو و زیبایی قلم دلنشین و زیبای شما رو نداره ببخشید ...در ضمن تولد نرده ها مبارک[گل][گل]

زهرا جعفریان

چند روزه هواتو کردم. خوبی؟